Gestolen fiets terugvinden

Gestolen fiets terugvinden

Acht maanden geleden werd mijn fiets gestolen op de hoek van de Grote Markt en de Augustijnenstraat. Op zich geen evenement om een heel blog aan te wijden, zou je zeggen. Niets is minder waar, want gisteren heb ik pardoes mijn gestolen fiets teruggevonden! Lees hier het magische verhaal.

Er was eens…

In groep acht kreeg ik een nieuwe fiets. Een Sparta. Met handremmen. En hij had maar liefst drie versnellingen! Je kan je voorstellen hoe blij ik keek toen ik op mijn verjaardag de fiets in de woonkamer zag staan. De kleur – oranje meets roest – is later de inspiratie geweest voor het design van mijn blog. De kleurcode weet ik nog steeds uit mijn hoofd: #D16718 – maar dat is weer een heel ander verhaal.

Goed, die fiets was dus mijn goeie fiets die ik lekker bij mijn ouders in de garage liet staan. Sinds het begin van mijn studie reed ik namelijk rond op een roestbakkie waarvan het niet uitmaakte wat er mee gebeurde; al belandde -ie in een sloot, dan was er nog geen vrouw overboord. (Tenzij ik er niet op tijd van af kon springen, natuurlijk.) Tot het moment dat ik klaar was met studeren én een huis kreeg met een berging voor de fiets. Mijn oranjekleurige tweewieler verhuisde van Den Bosch naar Nijmegen! Voortaan reed ik trots rond op mijn trouwe tweewieler. Ik liet ‘m zelfs nog helemaal pimpen door de fietsenmaker, zodat -ie er weer even tegenaan kon. De fiets had immers toch al een respectabele leeftijd van 15 jaar!

Fiets gestolen! Wat nu?

Toen brak 15 maart aan – een rampzalige dag als het om mijn fiets gaat. Het was zaterdagmiddag (marktdag dus) en ik had afgesproken met wat vriendinnen in de stad. Gezellig koffie gedronken, broodje gegeten en ik kom terug bij de zijkant van de Hema, waar ik zeker wist dat ik mijn fiets had achtergelaten. Al wat restte was een lege plek in het fietsrek… Ik dacht direct: die zie ik nooit meer terug. Voor de vorm deed ik online aangifte bij de politie. Kwestie van je gegevens invullen, je fiets omschrijven en klaar is Kees. Je weet immers maar nooit.

De dagen erna was ik niet alleen intens verdrietig, maar ook regelmatig aan het zoeken op Marktplaats of mijn gestolen fiets ergens te koop stond. Met zo’n beauty van een fiets had dat best gekund natuurlijk! Dat was helaas niet het geval. Sip haalde ik mijn roestige racemonster weer uit de berging. Een fiets die niet eens gestolen zou worden als ik er een bordje ‘gratis meenemen’ op zou hangen. Maar goed, hij deed het nog en ik was allang blij dat ik geen nieuwe fiets hoefde te kopen!

Het magische moment: mijn gestolen fiets terugvinden

Gisteren was ik in het centrum van Nijmegen, waar ik wederom had afgesproken met vriendinnen voor een hapje en een drankje. Aangezien ik met de bus was en ik nog met iemand had afgesproken op het station, liep ik via Plein ’44 en de Smetiusstraat terug naar Nijmegen CS. Ineens zie ik op de kruising met de In de Betouwstraat mijn fiets staan. MIJN fiets! Zomaar, tegen de muur aan! Ik begin de fiets te inspecteren. Ja hoor, dezelfde fietsbel, dezelfde handvatten, dezelfde afgebladderde standaard, de sporen van de fietstassen die er inmiddels afgesloopt zijn… En ineens herinner ik me dat de postcode van mijn ouderlijk huis onder het zadel gegraveerd moet staan. Even weet ik niet waar ik moet zoeken, maar dan… Ja hoor! Dit is écht mijn fiets.

Een moment ben ik zó flabbergasted dat ik niet weet wat ik moet doen. Ik sta op het punt om ‘m onder de arm te nemen en snel weg te lopen, maar dan bedenk ik me dat dat natuurlijk ook niet netjes is. Dus, braaf als ik ben, bel ik de politie. De mevrouw aan de telefoon zegt dat de politie langs kan komen als ik:

  • Me kan legitimeren.
  • De aangifte paraat heb. En dan niet de bevestiging dat ik aangifte heb gedaan, nee, de échte aangifte.

Een korte inspectie van mijn Gmail maakt me ontzettend dankbaar dat ik in maart online aangifte heb gedaan, want de juiste papieren staan inderdaad nog in mijn inbox! Intussen is melding gemaakt dat mijn gestolen fiets is teruggevonden en al binnen een paar minuten komen er twee politieagenten aan. Die kunnen aan de hand van de aangifte niets anders dan constateren dat dit inderdaad mijn fiets is. Ik krijg toestemming om ‘m mee te nemen. Oh yeah!

Eind goed al goed

Zo kwam het dat ik zaterdagmiddag in de miezerregen samen met Elcke mijn gestolen fiets naar een ander fietsenrek sleepte. Het was nog best een pittige armspieroefening (maar dat was gewoon alvast een soort warming-up voor de Zevenheuvelennacht van die avond), maar mán, wat was ik blij! Hoe groot was de kans dat mijn gestolen fiets teruggevonden zou worden door niemand anders dan mijzelf? Je zou bijna niet meer geloven in het toeval! Soms is een beetje geluk alles wat je nodig hebt :-)

Deel dit

11 reacties

  1. Judith

    Ik heb dat ook een keer gehad! Alleen stond hij toen niet op slot en op de oprit van een woonhuis. Met mijn hart in mijn keel heb ik hem toen ‘teruggestolen’. Was inderdaad vrij bizar.

  2. Sylvia

    Hoe cool is dat! Super dat je ‘m terug hebt :D. Toch nog een ‘eind goed, al goed’-afloop van onze gezellige lunch!

  3. Edith

    … en gelukkig is je vader een échte bewaarder, dus de reservesleutel was zo opgezocht en hoefde je de fiets niet helemaal terug naar huis te slepen. Wie wat (of heel veel) bewaart heeft wat!

  4. Hilde

    Ik heb dat ook een paar jaar geleden gehad! Gestolen op de kermis van Wijchen en paar maanden later op station teruggevonden. Politie erbij en weer meenemen! Jammer genoeg is later alsnog weer gestolen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Optionally add an image (JPEG only)