Gezien in het Kronenburgerpark.

Tegenover mijn huis staat de Kruittoren. Mijn overbuurman is kunstenaar; al 33 jaar is de Kruittoren zijn tweede thuis. Hij was aan het beeldhouwen. “Bovenop de toren is het veel te koud.”

Hij werkte aan een project over celdeling. “Ik ben er al zes maanden mee bezig. Het is heerlijk. Het maakt je hoofd leeg.”

Gezien in de Lange Hezelstraat.

“Veel mensen herkennen me aan mijn staartje, ja. Het is misschien niet meer echt in de mode, maar het past wel bij me.”

Gezien in de Lange Hezelstraat.

Gezien op de Waalkade.

“Op klompen, inderdaad!”

“Zeggen jullie wel cheese?”, vroeg de middelste. “Ik cheese me kapot”, antwoordde de linker.

“Er lopen hier nog veel meer markante wandelaars met snor rond, hoor. Maar bedankt voor het compliment!”

“Power to the pieper!”

Gezien in de Stikke Hezelstraat.

De Nijmeegse Vierdaagse staat voor de deur: de stad wordt overspoeld door wandelaars en militairen uit de hele wereld. Nog één nachtje slapen en dan is het afzien geblazen!

Een tijdje geleden werd ik geïnterviewd door Arnhem Nijmegen City Region. Het resultaat ervan is nu te bewonderen op hun website!

“Wat is het mooiste dat jullie de laatste dagen in Nijmegen hebben gezien?”, vroeg ik aan deze Vlamingen.

Gevat antwoordde hij: “De Belgische kustweg.”

Ik wees hen erop dat ze bijna precies dezelfde kleren aan hadden. Gelijktijdig bekeken ze elkaar. “Oh, ja, helemaal per ongeluk.”

“We kennen elkaar van zwangerschapsgym, 27 jaar geleden. We zien elkaar nog steeds minstens één keer per maand.”

“Wat is het beste advies dat je iemand kan geven?”

Hij hoefde niet lang na te denken. “Volg je hart. Ik heb lang in de Randstad gewoond. Daar ging ik om met de verkeerde mensen. Mijn hart wees me naar Nijmegen. Dit voelt veel beter.”

Prikkels 1Prikkels 2Prikkels 3

Met gepaste trots presenteer ik jullie: mijn expositie bij ijssalon Prikkels in de Lange Hezelstraat! Vanaf vrijdag 5 juli zijn hier zeven foto’s van Nimwegenaren te zien. Ik ben heel blij met het resultaat!

“Wat vinden jullie het leukst aan de ander?”

Hij: “Ze is altijd zo enthousiast.”

Zij: “Door hem voel ik me thuis.”

Ze moesten hard lachen toen ik vertelde waarom ik hen aansprak. Ze leken wel een drieling, met de benen over elkaar, het lange bruine haar los op de schouders.