Gezien in het Kronenburgerpark.

Ze hoorden bij een groep uit Hong Kong, maar waren behoorlijk internationaal georiënteerd: hij had in Berlijn gestudeerd, zij in Londen.

Wat ze hier deden, vroeg ik. “We zijn even in Nijmegen op bezoek bij een vriendin.”

De mevrouw rechts (“Ik ben bijna negentig jaar!”) begon te giechelen als een klein meisje, toen ik vroeg of ik haar en haar dochter op de foto mocht zetten.

“In het buitenland komen er veel mensen op me af. Dan willen ze met me op de foto.”

“De draagdoek? Je hebt je handen vrij, heerlijk.”

Ze wees op de kinderwagen, waar een vier-jarig meisje in lag te slapen.

“Zij is net terug van peuterspeelzaal, helemaal kapot. Scheelt wel dat ik haar dankzij de draagdoek nu niet hoef te dragen. Ze is al een stuk zwaarder dan dit schatje hier.”

“In mijn vrije tijd ben ik acrobaat. Het leven op z’n kop is veel leuker.”

“We hebben dit weekend gewandeld in Berg en Dal. Nee, niet als training voor de Nijmeegse Vierdaagse. Dat is ons iets te massaal.”

“Na de zomervakantie begin ik aan een fotografie-opleiding in Ede.”

Gezien op Plein ’44.

“Wat je in je moet hebben om in een antiquariaat te werken? Je moet van handelen houden. En een passie voor boeken hebben, natuurlijk.”

“Ben dit weekend nog naar Kids ‘n’ Billies geweest in het Goffertpark. Was een rock ‘n’ roll-festival voor jong en oud. Ik geloof dat de helft van het publiek bestond uit kinderen.”

Het tamboerijnvrouwtje: voor mij is zij de ultieme Nimwegenaar.

“Het lijkt alsof jonge mensen tegenwoordig veel aardiger zijn dan vroeger. Misschien omdat ze niet zoveel armoede hebben gekend.”

Gezien in de Broerstraat.

Gezien op het Koningsplein.

“Ik ben me altijd al erg bewust van kleding geweest. Toen ik twaalf was zei ik al tegen mijn zus: ‘Trek maar iets anders aan, want zo ga ik niet met je over straat.’”

Zaterdag stond Nimwegenaren in De Gelderlander. Ik ben supertrots op het resultaat en heel blij met alle leuke reacties!

“De cowboy moet ook op de foto.”

De jongeman links wees op de jongeman rechts. “De tatoeagewinkel is van zijn schoonvader. We zijn één grote happy family.”

Gearmd liepen ze over straat.

“Dit is mijn geboortestad”, vertelde ze.

“We wonen nu in Ede. Eén keer per jaar komen we met de trein naar Nijmegen voor een paar dagen vakantie. En ieder jaar weer denken we: ‘Dit zou wel eens de laatste keer kunnen zijn.’”

Hij opent binnenkort een ijssalon in de Lange Hezelstraat. “Maar we gaan ook soep verkopen.”